Yağmur yağdığı zaman

Pictures....

2007-07-28T04:12:00.001-07:00

Love Pictures...

2007-07-28T04:04:00.000-07:00

Eğer Bir Çocuk

2007-07-28T03:57:00.000-07:00

> Eğer bir çocuk;
> Sürekli eleştirilmişse
> Kınamayı, ayıplamayı,
> Kin ortamında büyümüşse
> Kavga etmeyi,
> Alay edilip aşağılanmışsa
> Sıkılıp utanmayı,
> Devamlı utandırılarak terbiye edilmişse
> Kendini suçlamayı öğrenir.
> Eğer bir çocuk;
> Hoşgörü ile yetiştirilmişse
> Sabırlı olmayı,
> Desteklenip yüreklendirilmişse
> Kendine güven duymayı,
> Övülmüş ve beğenilmişse
> Takdir etmeyi,
> Hakkına saygı gösterilerek büyütülmüşse,
> İnançlı olmayı
> Kabul ve onay görmüşse
> Kendini sevmeyi,
> Aile içinde dostluk ve arkadaşlık görmüşse,
> BU DÜNYADA MUTLU OLMAYI ÖĞRENİR.

> Dorothy Nolte

KARŞIMIZA ÇIKAN FIRSATLAR

2007-07-28T03:50:00.000-07:00

Fırsatları sayısız sanıp, hep ileride bir gün karşılaşacağımızı sandığımız birisini, bir yenisine ertelerken hayat yanımızdan geçip gidiyor mu? Karşımıza erken çıkmış insanları yolun dışına sürerken; bir gün geri dönüp, onu deliler gibi arayacağımızı hiç hesaba katıyor muyuz? Hayat her zaman cömert davranmaz bize. Tersine, çoğu kez zalimdir. Her zaman aynı fırsatları sunmaz. Toyluk zamanlarını ödetir. Hoyratça kullandığımız arkadaşlıkların, eskitmeden yıprattığımız dostlukların, savurganca harcadığımız aşkların hazin hatırasıyla yapayalnız kalırız bir gün... Bir akşam üstü yanımızda kimsecikler olmaz; Ya da olması gerekenler yanımızdakiler değildir...

Murathan MUNGAN

Güzel bir resim....

2007-07-03T21:03:00.000-07:00

Şırıl Şırıl ne güzel değil mi?

2007-07-03T20:56:00.000-07:00

Boşluk...

2007-07-03T20:47:00.000-07:00

Nemli üç duvar, loş bir ışık; belli ki aydınlık var uzakta

Yürümeye başladım yanlarda kapılar, önümde tuzaklarla
O kapılardan biri doğru, diğerleri yanlıştı, belli

Ayağıma batan diken uyarmıştı inceden beni
İrkilerek uyandım o kanlı kâbustan

Anladım ki ayrılmıştım doğruya giden yoldan
Bence hâk olan bu yolda ne vardı sanki!

Boşluktayken anladım, bu ben değildim inan ki!
Düşüncelerle doluydu uzaktan baktığım bedenim

Yanlış kapıyı açmamdı bu duruma tek nedenim!
Doğruyu bulamayan bensiz bedenim bir an daldı.

Anlaşılan bana tek çare uzaklardaydı.
Tekrar yürümeye başlarken o zor hayat yolunda,

Neler bırakmıştım zamanla acaba arkamda?
Ruhuma sorduğum bu soru bir hataydı belki,

Bırakıyordum geride güzel olan herşeyi
Ayrılmak istemediğim o güzel sözler,
Aklımdan silinmek zorundaydı birer birer…
"Şiir alıntıdır"

landscape painting-3...

2007-06-20T23:15:00.000-07:00

Flowers-3

2007-06-07T09:36:00.000-07:00

Landscape painting-3

2007-05-29T10:03:00.000-07:00

Pictures...

2007-05-24T10:11:00.000-07:00

landscape painting-2

2007-05-21T23:54:00.000-07:00

landscape painting

2007-05-20T00:39:00.000-07:00

Flowers-2

2007-05-19T07:03:00.000-07:00

19 Mayıs Atatürk'ü Anma Gençlik ve Spor Bayramınız Kutlu Olsun!

2007-05-19T05:11:00.000-07:00

Ey Büyük ATA'M
Türk gençliği olarak Hürriyetin,Bağımsızlığın,Egemenliğin,Cumhuriyetin ve İnkılaplarının yılmaz bekçileriyiz.
Her zaman,her yerde,her durumda,Atatürk ilkelerinden ayrılmayacağımıza,çağdaş uygarlığa geçmek için,bütün zorlukları yeneceğimize namus ve şeref sözü verir,kendimizi Büyük Türk Milletine adarız...
TÜRK GENÇLİĞİ..

Flowers...

2007-05-18T10:48:00.000-07:00

Göz yanılgısı...

2007-05-12T10:44:00.000-07:00

KELEBEĞİN DERSİ

2007-05-10T09:44:00.000-07:00

KELEBEĞİN DERSİ
Bir gün, kozada küçük bir delik belirdi; bir adam oturup kelebeğin saatler boyunca bedenini bu küçük delikten çıkarmak için harcadığı çabayı izledi. Ardından sanki ilerlemek için çaba harcamaktan vazgeçmiş gibi geldi ona. Sanki elinden gelen her şeyi yapmış ve artık yapabileceği bir şey kalmamış gibiydi. Böylece adam, kelebeğe yardım etmeğe karar verdi; eline küçük bir makas alıp kozadaki deliği büyütmeye başladı. Bunun üzerine kelebek kolayca çıkıverdi. Fakat bedeni kuru ve küçücük kanatları buruş buruştu. Adam izlemeye devam etti; Çünkü her an kelebeğin kanatlarının açılıp genişleyeceğini ve bedenini taşıyacak kadar güçleneceğini umuyordu. Ama bunlardan hiç biri olmadı! Kelebek hayatının geri kalanını kurumuş bir beden ve buruşmuş kanatlarla yerde sürünerek geçirdi. Ne kadar denese de asla uçamadı. Adamın iyi niyeti ve yardım severliği ile anlayamadığı şey, kozanın kısıtlayıcılığının ve buna karşılık kelebeğin daracık bir delikten çıkmak için göstermesi gereken çabanın, Yüce Yaratıcının kelebeğin bedenindeki sıvıyı onun kanatlarına göndermek ve bu sayede de kozanın kısıtlayıcılığından kurtulduğu anda uçmasını sağlamak için seçtiği yol buydu. Bazen yaşamda tam olarak ihtiyaç duyduğumuz şey çabalardır. Eğer yüce yaratıcı, yaşamda herhangi bir çaba olmadan ilerlemenize izin verseydi, o zaman bir anlamda sakat kalırdık. O zaman olabileceğimiz kadar güçlenemezdik. Asla uçamazdık.

En sevdiğim grup "Evanescence''

2007-05-10T09:37:00.000-07:00

Evanescence...

2007-05-10T09:32:00.000-07:00

don't cry to me.

if you loved me, you would be here with me.

you want me, come find me. make up your mind.

should i let you fall?

lose it all?

so maybe you can remember yourself.

can't keep believing, we're only deceiving ourselves .

and i'm sick of the lie, and you're too late. don't cry to me.

if you loved me, you would be here with me.

you want me, come find me. make up your mind. couldn't take the blame. sick with shame.

must be exhausting to lose your own game. selfishly hated, no wonder you're jaded.

you can't play the victim this time, and you're too late. don't cry to me. if you loved me, you would be here with me.

you want me, come find me. make up your mind. you never call me when you're sober.

you only want it cause it's over, it's over. how could i have burned paradise?

how could i - you were never mine. so don't cry to me. if you loved me, you would be here with me. don't lie to me, just get your things. i've made up your mind

Evanescence...

2007-05-10T09:28:00.000-07:00

LİTHUİM
Lithium, don't want to lock me up inside.

Lithium, don't want to forget how it feels without...

Lithium, I want to stay in love with my sorrow.

Oh, but God, I want to let it go.Come to bed, don't make me sleep alone.

Couldn't hide the emptiness, you let it show.

Never wanted it to be so cold.Just didn't drink enough to say you love me.I can't hold on to me,Wonder what's wrong with me.

Lithium, don't want to lock me up inside.Lithium, don't want to forget how it feels without...Lithium, I want to stay in love with my sorrow.Don't want to let it lay me down this time.Drown my will to fly.

Here in the darkness I know myself.

Can't break free until I let it go.Let me go.Darling, I forgive you after all.Anything is better than to be alone.And in the end I guess I had to fall.Always find my place among the ashes.I can't hold on to me,Wonder what's wrong with me.

Lithium, don't want to lock me up inside.Lithium, don't want to forget how it feels without...

Lithium, ...stay in love with my sorrow.I'm gonna let it go.

İhtiyar Balıkçı...

2007-05-10T09:25:00.000-07:00

İhtiyar balıkçı, Karayibler'de 85 gün olta salladıktan ve eve eli boş döndükten sonra bir gün iyice açılıp 'büyük balık'ı yakalar. Lâkin kıyıya dönerken, yedeğine aldığı, teknesinden yarım metre daha büyük olan bu kılıç, yol boyu kan kokusuna gelen canavar köpekbalıklarınca didik didik edilir. Bu korkunç mücadeleden elinde kala kala dev balığın iskeleti kalmıştır. Kan revan içinde, uykusuz ve bitkin sahile yanaşırken 'Beni adamakıllı yendiler... Hem de ne yeniş.' diye geçirir içinden. Sonra silkinir ve yüksek sesle şunu söyler: 'Yenilmedim aslında, belki biraz fazla açıldım, o kadar...' Hayat yolculuğumuz da öyle değil midir? Kimi için güzel bir kadındır 'büyük balık', kimi için zengin bir damat... İyi bir hayat... Hayırlı evlat... Ya da müstakil ev, son model araba, sınırsız servet... Kimi, 'büyük balık'ı hiç göremeden ölür. Kimi, bir kez tuttu mu, bir daha açılmaz hiç... Onunla gömülür. Kimi ise; yaşam denilen, şakaya gelmez deryanın dalgalarında yalpalana yalpalana arar büyük balığı bir ömür boyu... Açıldıkça bulma şansıyla birlikte artar, yitirme ihtimali... Zor bulanlar, çabuk yitirir bazen... Acımasızca yağmalanır ve sonuçta elde bir kılçıkla kalakalırlar. Yenilgi değildir onlarınki aslında... Olsa olsa biraz fazla açılmışlardır. Ama insanlık, kısmen de, onların fazla açılması sayesinde ilerler. *** Ünlü romanın esin kaynağı olan Kübalı balıkçı Gregorio Fuentes 104 yaşında ölmüştü. 'Ensesinde derin kırışıklıklar olan sıska adam, ' Küba'da dünyaya veda etmeden önce, Ankara'da hafızama son bir ağ atıp geçmişti. Bir şişe rom karşılığı çektirdiği son fotoğraflarına bakarken, 'Keşke bu fırtınalı yolculuğun sonunda hepimiz aynı şeyi yüksek sesle söyleyebilsek' dedim kendi kendime: 'Yenilmedim aslında, belki biraz fazla açıldım, o kadar...'

Can Dündar

Okyanusta 76 Gün...

2007-05-10T09:22:00.000-07:00

Steven Callahan 1982 yılında tek başına yelkeniyle Atlantik'i geçmeye çalışırken kaza geçirdi ve teknesi batmaya başladı.Bir cankurtaran botuna sığınmayı başardı;ama ne bulunduğu yer gemilerin geçiş rotasındaydı, ne de botunun kontrolünü elinde tutabiliyordu.Üstelik yiyecek ve içeceği çok azalmıştı; hayatta kalmak için görünürde çok az şansı vardı.
Ama kazadan tam yetmiş altı gün -bir gemi botunun üzerinde yaşanmış en uzun süre- sonra kurtarma botunun üzerinde bulunduğunda hala yaşıyordu.Yola koyulduğu zamankinden daha zayıf ve güçsüz bir halde de olsa hala hayattaydı.
Nasıl hayatta kaldığının hikayesi büyüleyiciydi. Nasıl balık tutmayı başardığı, güneşe karşı cildini nasıl koruduğu konusundaki deneyimleri çok ilginçti.Callahan, hayatta kalmak için deniz suyunu buharlaştırmayı bile başarmıştı.
Ama en dikkat çekici şey, tüm umutların kaybolduğu, mücadele etmeyi sağlayacak şartların ortadan kalktığı bir anda verdiği mücadeleydi. Kurtarma botu delindiğinde bir haftadan fazla zayıf vücuduyla onu tamir etmeye uğraşmış, hava kaçıran botu şişkin tutmak için yorgun düşmüş, müthiş acılar çekmiş; ama hayatta kalmayı başarmıştı. Ciddi derecede susuz kalmıştı, son derece yorgundu, bu durumda her şeyi bırakmak tek seçenek gibi görünüyordu; ama S. Callahan inatla yaşamayı seçmişti.
S. Callahan öyküsünü anlatırken ''Beni hep umut hayata bağladı.'' diyordu. ''Kendi kendime defalarca 'Hayatta kalabilirim' dedim. Gücümü kaybeder gibi olduğum her anda bu sözü tekrarladım.''

Güzel Sözler...

2007-05-10T09:17:00.000-07:00

Yaşamaya zaman ayırın, Zira zaman bunun için yaratılmıştır. Çalışmaya zaman ayırın, Başarının bedeli budur. Düşünmeye zaman ayrın,Güçlü olmanın kaynağı budur. Çevrenize nazik davranmaya zaman ayırın,Mutluluğa giden yol budur. Etrafınıza bakmaya zaman ayırın, Günler bencilliğinize yetmeyecek kadar kısadır. Gülmeye zaman ayırın, Ruhunuzun müziği budur. Çocuklarınızla oynamaya zaman ayırın, Zevklerin en büyüğüdür. Terbiyeli olmaya zaman ayırın, İnsan olabilmenin sembolü budur.

Goethe

NE OL NE OLMA...

2007-05-09T00:57:00.000-07:00

NE OL NE OLMA...

İtil, atıl ama, satılma! Doğrul, devril ama, eğilme! Beslen, uslan ama, yaslanma! Tanış, konuş, yaklaş ama, uzaklaşma! Zulmü devir, nefsi devir ama, çam devirme! Rakibini geç, sınıfını geç ama, gülüp geçme! Ev al, araba al, abdest al ama, beddua alma! Okumaktan zarar gelmez ama, lânet okuma! Elini aç, gözünü aç, kapını aç ama, ağzını açma! Davet et, hayret et, af et, tevbe et ama, ihânet etme! Satıcı ol, alıcı ol, kalıcı ol, bulucu ol ama, bölücü olma! Hedefe koş, cihada koş, yardıma koş ama, ortak koşma! Fidan besle, hayvan besle, çocuk besle ama, kin besleme! Emek ver, kulak ver, bilgi ver ama, hiçbir zaman, boş verme! Eşini beğen, işini beğen, aşını beğen ama, kendini beğenme! Günlerini say, servetini say, büyüklerini say ama, yerinde sayma! Paranı ver, gönlünü ver, selâm ver, canını ver ama, sırrını verme!

DUVARI AŞAMIYORSAN BİR KAPI AÇ

2007-05-09T00:53:00.000-07:00

DUVARI AŞAMIYORSAN BİR KAPI AÇ
Genç Macar Sanatçı Arpad Sebesy multimilyoner Elmer Kelen'in portresini yapmak için görevlendirilmişti. Görev özellikle zordu, çünkü Kelen sadece üç kısa poz vermeye razı olmuştu. Sonuçta, Sebesy portrenin çoğunu ezberden yapmak zorunda kalmıştı.
Kısıtlamalara rağmen, Sebesy portrenin Kelen'e yeterince benzediği görüşündeydi. Ancak, Kelen aynı fikirde değildi. Kibirli milyoner, resmin kendisine benzemediğini öne sürerek portrenin parasını ödemeyi reddetti.
Genç ressam resmini yapabilmek için saatlerce titizlikle çalışmıştı ve birdenbire bunu gösterecek hiç bir şeyi olmadığını fark etti. Milyoner stüdyodan ayrılırken, sanatçı bir ricada bulundu:
- Portreyi size benzemediği için reddettiğinizi belirten bir mektup yazabilir misiniz?
Kelen bu kadar kolay kurtulduğuna sevinerek razı oldu. Aylar sonra, Macar Sanatçıları Derneği, Budapeşte Güzel Sanatlar Galerisi'nde sergi açtı. Kelen in telefonu çalmaya başladı. Biraz sonra galeriye geldiğinde Sebesy'nin yaptığı portresinin, üzerinde "Bir Hırsızın Portresi" etiketiyle teşhir edildiğini gördü. Mağrur milyoner resmin indirilmesini istedi. Müdür reddedince, Kelen, resim kendisini topluma alay konusu edeceği için dava açmakla tehdit etti. Bunun üzerine müdür Kelen'in resmin kendisine benzemediği için almayı reddettiğini belirten imzalı mektubunu çıkardı.
Milyoner artık resmin parasını ödeyip almaktan başka çare kalmadığını anlamıştı. Genç sanatçı sadece son gülen olmakla kalmamış, aynı zamanda güçlüğü karlı bir alışverişe dönüşmüştü. Çünkü milyoner resmi almaya kalktığında fiyatının eskisinden on kat daha fazla olduğunu görmüştü.
Gördüğünüz gibi, güçlüklere teslim olmayı kabul etmemişti. Bunun yerine öfke ve acıya teslim olmaktansa yaratıcı ve yararlı bir kapı açacak bir yol düşündü. Kısaca ressam değerli bir prensip keşfetmişti :
Yeni fırsatlar bizi genellikle sıkıntılı anlarda ziyaret eder, çünkü bir kapı kapanırsa, başka bir kapı açılır.